Ik wist niet eens wat het was en ik weet ook niet meer zo goed hoe ik uiteindelijk juist bij Meet-Ing uitkwam, ik denk door een vriendin.
Wel weet ik nog hoe; ik was net begonnen met hardlopen en kwam er met schrik en blijdschap achter dat ik hardlopen (uiteindelijk ook heel hard zwemmen & fietsen, maar dat is een ander verhaal ) niet alleen erg leuk vond maar dat ik het ook nog eens niet onaardig deed. Het winnen begon gelijk.
Maar toen kwam het, in plaats van plezier hebben, wat met het trainen nog wel altijd lukte, ging het bij wedstrijden vaak mis, ik mistte de connectie met m'n benen (klinkt raar, ik weet het) en ik kreeg steeds meer last van zenuwen voor aanvang.
Uiteindelijk vond ik wedstrijden ook niet meer zo leuk, maar omdat ik (lees; best erg) competitief ben vond ik dit ook erg jammer, ik wilde me in wedstrijden meten met de anderen erger nog; ik wilde winnen!

Op advies van de (loop) trainer naar een haptonoom, wat het precies was wist ik niet en ik had me dan ook niet echt voorbereidt.

Wat ik nog wel weet is dat het de enige keer was dat ik te laat bij Inger aankwam, echt vet te laat.

Ik kan niet goed in woorden uitleggen wat haptonomie voor je doet. Ik zeg altijd, ik vind dat iedereen minimaal 1x per jaar een sessie met Inger verdient.
Gewoon omdat het je zoveel brengt, het brengt mij dichterbij mezelf, dichterbij de mensen om me heen en dichter bij de dingen die ik belangrijk vindt. Ik stuur ook altijd iedereen door; 'Oh, dan moet je naar Inger '.

Ik 'kom' nu denk ik een kleine 10 jaar (jeetje das lang) bij Inger en nog steeds brengt het me waar ik moet zijn, telkens op een andere manier.

Bij deze niet alleen review dus maar ook een hele grote "dank je wel", gewoon voor wat je doet en wie je bent,

Concetta Pichierri (Triatleet, zilveren medaille bij Ironman, trainer / coach)