Gevoel van minderwaardigheid. Minderwaardig, minder waard dus minder. Minder is het tegenovergestelde van meer. Er wordt dus een vergelijking gemaakt tussen jezelf (minder) en een ander (meer). Je voelt je niet goed genoeg, of je hebt het gevoel ondergeschikt te zijn en soms zelfs waardeloos. Te kort schieten ten opzichte van anderen waar jij je mee vergelijkt.

Veel mensen kennen het gevoel van te kort schieten. Een collega die bepaald werk beter doet, een klasgenoot die altijd betere cijfers heeft, die ouder die altijd helpt op school en zulke originele leuke ideeën heeft. Maar ook door het (in jouw ogen) mooiere uiterlijk van je vriend/vriendin of een relatie die geenszins gelijkwaardig is Het vergelijken met een ander doe je niet voor niets. Het zegt niet zo zeer iets over de ander, het zegt meer iets over jou. Hoe jij jezelf ervaart; een negatief zelfbeeld, een minderwaardig gevoel. Het is dus echt een gevoel, niet een vaststaand feit.

Wie zit er nou op jou te wachten, je wilt mensen niet lastig vallen met jouw ellende, jouw antwoord is toch niet goed, de ander vindt jou toch niet leuk genoeg.

Dat gevoel is de bron van een heleboel gedachten. Die gedachten zijn zo sterk dat het een feit lijkt, een overtuiging. En voordat je het weet handel je er naar, je past je gedrag aan. En op deze manier bevestig je je eigen gevoelens keer op keer.

Je houdt dus maar je mond en doet dingen niet, waardoor je iedere keer weer een gevoelen van schaamte, schuld, mislukking en (dagelijks) falen ervaart. Een negatief zelfbeeld is daarmee ontstaan en er volgt een negatieve spiraal naar beneden. Een sombere gevoelen ligt hierdoor gauw op de loer.

Door al deze gedachten en gevoelens kun je signalen krijgen. De spanning en onrust in je lichaam neemt toe, je hebt vermijdend gedrag. Je neemt letterlijk en figuurlijk een andere houding aan. Je hebt de neiging om je terug te trekken.

Maar ook kun je last hebben van hartkloppingen, druk op de borst, vermoeidheid, slecht slapen, angstige gevoelens, genieten wordt steeds moeilijker.

Met haptotherapie leer je meer op jezelf en dus je innerlijk te richten. De voelsprieten van naar buiten, naar binnen richten. Dus op wie je bent en niet op hoe je vindt dat je zou moeten zijn. Uitgangspunt bij de sessies van haptotherapie is dat er respect is voor alles wat er is, al je gevoelens, onzekerheden en gedachten. Leren inzien, door de gesprekken, maar ook door (ervarings-) oefeningen en door middel van werken op de bank. Je weer leren om contact te maken met je zelf en te leren omgaan met je eigen gevoelens; je grenzen, je behoeften, je keuzes.

Haptotherapie helpt je ook te ontdekken wat je plek is in jouw situatie, jouw leven, je rol bij de mensen die je kent en ook hoe je zelf met hen omgaat. Hoe pak je moeilijke dingen aan? Hoe reageer je in ongemakkelijke situaties en wat voel je daar dan bij? Zou je het anders kunnen gaan doen/reageren om je anders/beter te gaan voelen? Waar kies je voor? Dus niet alleen het in contact met jezelf, maar ook in contact met de ander (en).

Je bent niet minder, je bent niet meer.

Je bent!

N.B.
Deze blogs staan stil bij thema's die voorbij kunnen komen in de haptotherapie. 
Op deze manier probeer ik meer beeld te geven van wat haptotherapie is en met wat voor klachten je naar een haptotherapeut kan gaan.
Deze blogs zijn tot stand gekomen door een samenwerking met Poezewoepers en Write-up (ieder zo z'n vak).